Met Mokerslag Kampioen!

Niek van Diepen, met een analyse van Jan Spoorenberg

 

Een tikje verzwakt trad Mook 1 aan in De Ganzenheuvel, hartje stad Nijmegen, bij U.V.S. voor de slotronde. Wegens een ouderavond op het nabije Stedelijk Gymnasium kon uw verslaggever en clubkampioen helaas niet meespelen in De Kampioenswedstrijd. Ook onze ster-invaller Hans Pos kon niet, nieuwe megaklus in Azië. Maar dan hebben we nog acht basisspelers, en er waren slechts 1½ bordpunt nog nodig om kampioen te worden. Sjim’s kristallen bol taxeerde onze kampioenskansen op rond de 99 %. Ook tegenstander Bennekom 2 zag het kennelijk zo, want zij misten hun nummers 2, 3 en 5 op rating.

Uiteraard waren er nog wel uitdagingen over: konden we ongeslagen, of zelfs met 14 matchpunten kampioen worden? En drie van onze spelers stonden in het topscorerlijstje van klasse 2D na 6 ronden: Sjim gedeeld 1e t/m 3e met 4½ uit 5, en Jan en Piet 4e t/m 9e met 4½ uit 6.

Onder licht geplaag (de ouderavond zou tot negen uur duren, maar we stonden al om tien over acht buiten), kwam ik tegen half negen binnenzetten om mijn team aan te moedigen. “Je had best kunnen meespelen.” Had ik graag gedaan. “Je schrijft toch wel even het verslag, hè.” Vooruit dan maar.

Een rondje langs de borden leverde zoals verwacht nog niet veel tastbaars op. David had de ondankbare taak aan bord 3 de tegenstander met de hoogste rating te bestrijden, en hij stond met zwart in een Schotse partij gedrukt. Sjim aan bord 6 had het loperpaar veroverd in de Moderne Verdediging, maar het was lastig te zien hoe hij verder moest komen. Alleen Rob aan bord 7 kon op duidelijk voordeel bogen. Zijn partij liep als volgt:

 

Anton Suuring – Rob Boesten

1. d4 Pf6 2. e3 g6 3. Ld3 Lg7 4. Pd2 d6 5. f4 O-O 6. Pe2 e5 7. c3 Pd5

8. Pf3 Pc6 9. Pg3 exf4 10. exf4 Te8+ 11. Pe2 Lg4 12. O-O Pe3 13. Lxe3 Txe3

 

bord 7: Anton Suuring – Rob Boesten

stand na 13... Txe3

 

Bij deze stelling kwam ik binnen. Op zich is er nog niet zoveel aan de hand, maar de witte stukken werken al zettenlang niet goed samen, en Rob profiteert handig:

 

14. Pg3 Lh6! 15. Pe2 Df6! (sterker nog dan 15 ...Lxf3 16. Txf3, Txf3 17. gxf3 met een vreselijke witte koningsstelling) 16. Pg5 Lxg5 17. fxg5 Dxg5 met pionwinst bij voortdurende aanval.

 

Kort daarna won ook Huub aan bord 5 een pion in een Franse Winawer. Hij speelde tegen zijn oude vriend Rini Kreeft, waarmee hij de week ervoor bij de bekerwedstrijd in Bennekom nog gezellig had zitten kouten.

Jorg aan bord 2 leek goed te staan in het Driepaardenspel, het loperpaar en een pionnenstorm op de damevleugel, maar een prachtig schijnoffer van de tegenstander deed de stelling enorm afvlakken naar een dubbel toreneindspel met slechts licht voordeel voor wit.

Ook Sjim was zijn voordeel kwijt. In een poging binnen te komen ruilde hij zijn loperpaar af, maar hij had buiten een mooie paardmanoeuvre gerekend, waarna hij tegen een sterk zwart paard op d4 moest aankijken.

Nog een kleine ramp ontstond aan het bord ernaast, waar Huub’s extra pion eerst tot sterke vrijpion op e4 was gepromoveerd, maar na een fout via een simpel tussenschaakje werd veroverd.

Meer vuurwerk op bord 1, waar Jan, ook met zwart in het Schots, een pion leek te verspelen. Na vijf minuten kijken realiseerde ik me dat het een prachtig offer was, dat alle zwarte problemen oploste, en nog wel niet direct won, maar wit had daarna de problemen. Ik laat Jan zelf aan het woord:

 

Cock Struijk – Jan Spoorenberg

1. e4 e5 2. Pf3 Pc6 3. d4 exd4 4. Pxd4 Pf6 5. Pxc6 bxc6 6. Ld3 d5 7. exd5 cxd5

8. O-O Le7 9. Te1 O-O 10. Lg5 h6 11. Lh4 Tb8 12. b3 Te6 13. c3?

 

bord 1: Cock Struijk – Jan Spoorenberg

stand na 13. c3

 

Een leerzaam moment en het moment van de partij. Wit wil Pd2 spelen, maar besluit tot c3 om zo 13... Lb4 tegen te gaan. Probleem voor wit is echter dat hij nu een achterstand in ontwikkeling heeft. De vraag voor zwart is:  hoe profiteer je daar nou van. Lastig, want een koningsaanval zit er niet in en veel andere initiatieven kosten teveel tijd. En wacht je te lang, dan ontwikkelt wit zijn paard en voor je het weet, sta je minder.

 

13... Pe4

 

Deze zet die een pionoffer inhoudt, is gebaseerd op het onontwikkelde paard op b1. De bedoeling is dat de actieve en gevaarlijke stukken van wit worden geruild (loper op d3) en dat wit blijft zitten met zijn inactieve stukken.

 

14. Lxe7 Dxe7 15. Lxe4 dxe4

 

bord 1: Cock Struijk – Jan Spoorenberg

stand na 15. dxe4

 

16. Dc2?

 

Het zou wel eens kunnen zijn dat wit hier al iets minder staat ondanks een pion meer. Op 16. Txe4 had ik 16... Tbd8 gespeeld met het idee 17. Td4 c5 18. Txd8 Txd8 19. De2 (Pd2 Dg5 +-) Lb3 uit! Op 17. De2 (veel beter) volgt 17... Dg5 18. Pa3 Td2 19.De3 Dxe3 20. Txe3 Tfd8 en is het wit die met een pion minder hard zal moeten werken voor zijn halfje. Zwart bezet de zevende rij en wit heeft nog steeds inactieve stukken en een matdreiging op de onderste rij.

 

16... Ld5

 

16.. Dg5 was ook een mogelijkheid, maar na 17. De4 Ld5 kan wit nog h4! spelen. De keuze Lf5 of d5 was lastig, maar ik besloot de loper toch maar op de koning te richten.

 

Piet had aan bord 4 natuurlijk zijn favoriete Sokolsky gespeeld, maar ook hij keek tegen een binnengedrongen paard aan, dit keer op c4. Hij zag zich gedwongen om dit paard af te ruilen, wat een gedekte vrijpion voor zwart op c4 opleverde. De witte pionnenstructuur raad ik regelmatig schoolschakertjes af: a3-b4-Lc3(nauwelijks meer dan een pion)-d4-e3-f4-g3-h2. Piet weet natuurlijk beter wat hij doet, maar de kansen lagen bij zwart.

Alleen Harry heb ik nog niet genoemd. Onze captain speelde aan bord 8 Réti, had een betere loper en zijn stukken beter neergezet. Dat werd minstens remise.

Het eerste halfje viel tegen half elf aan bord 5. Huub deed nog een paar zetten, maar na het verlies van zijn pluspion zat er weinig muziek meer in de stelling, en de vrede werd getekend. Terug naar bord 7, waar Rob zijn stellingsvoordeel verder had uitgebouwd.

 

Rob’s  partij was zo verdergegaan: 18. Tf2 Tae8 19. Dd2 Lxe2 20. Lxe2 De7 21. Lf3 Te1+ 22. Tf1 Txa1 23. Txa1 De3+ 24. Df2 Pd8 25. Tf1 Kg7 26. g3 c6 27. Kg2 Dxf2+ 28. Kxf2 f5 29. d5 c5 30. c4 Pf7 31. Lg2 Pe5 32. L3 Pg4+ 33. Kg1 Te2 34. Lf3 Txa2 35. Te1 Pe5 36. Le2 L6 37. h3 TL2 38. Ld1 g5 39. Te3 Kg6 40. Le2 h6 41. Kg2

 

bord 7: Anton Suuring – Rob Boesten

stand na 41. Kg2

 

Met heel toepasselijk een mokerslag maakte Rob nu het kampioenspunt:

 

41... f4! 42. gxf4 gxf4 43. Te4 Kf5! en de toren is veroverd! 0-1

 

Een stand van 1½ - ½ voor ons, en rond kwart voor elf was het kampioenschap binnen. Rob mag met 4½ uit 5 op een bijzonder geslaagd seizoen terugkijken.

Daarna kwamen de punten met enige regelmaat binnen. Jorg’s partij werd de verwachte remise voor 2-1, Sjim overzag in slechte stelling een paardvork en kon opgeven (2-2), en Harry had zijn stelling goed uitgebouwd. Na een blunder in toch al verloren stelling gaf zijn tegenstander op (3-2).

David had op zet 23 zijn laatste stuk weten te ontwikkelen, en zijn tegenstander verzonk in diep gepeins. Even dachten we dat hij voldoende tegenkansen had gecreëerd met een vrijpion op d3 om onder de druk uit te komen, maar zijn tegenstander kwam met een prachtig paardoffer. David probeerde het nog even, maar moest snel daarna opgeven (3-3).

Jan’s pionoffer was zoals we zagen niet aangenomen, en de resulterende machtige pion op e4 kreeg gezelschap van een pion op f4, waarmee de witte koningsstelling onder de voet werd gelopen. Jan weer aan het woord:

 

Jan’s partij ging als volgt verder: 17. Pd2 Tfe8 18. Te3 f5 19. c4 Lb7 20. Tae1 Dd7

21. Pf1 f4 22. Th3 Dg4 23. Dd1 Dg5 24. Dh5 Df6 (Het witte paard doet niet mee en de witte stukken werken niet samen.) 25. Th4 Te5 26. Dg4 Tf8 27. Th5 (er dreigde 27... Tg5)

27... Txh5 28. Dxh5

 

bord 1: Cock Struijk – Jan Spoorenberg

stand na 28. Dxh5

 

e3 (De onderste rij is hier nog steeds een probleem.) 29. De2 Lxg2! 30. fxe3 f3 31. Df2 Dg5 32. Pg3 h5 33. Td1 h4 34. Pf1 (terug in je hok!) Lh3+ 35. Kh1 Dg2+ en opgegeven. Na 36. Dxg2 fxg2+ 37. Kg1 gxf1T+ 38. Txf1 Txf1 is het zelfs mat!

 

En daarmee was het 4-3. Ongeslagen kampioen!

Piet had ondertussen als een tovenaar zijn harmonicaopstelling in zijn voordeel weten om te zetten. De a-lijn kwam open, en Piet’s zware stukken kwamen daardoor binnen. Het na dameruil overgebleven eindspel van toren en loper tegen toren en loper, met elk vijf pionnen, zette hij knap naar zijn hand. Uiteindelijk veroverde hij in gewonnen positie in tijdnood ook nog de toren, voor een 5-3 eindstand. Met 14 matchpunten kampioen!

De prijsuitreiking was wat bizar. Voor de snelste winnaar was er een fles wijn, maar de winnaar daarvan van het organiserende U.V.S.  was snel naar huis, dus nummer twee, ook van U.V.S. kreeg hem dan maar. Er was ook een fles wijn voor de topscorer, maar daarvan waren er twee. Dus die twee moesten loten, ondanks dat de ene nog voor de loting de prijs afstond, en die U.V.S.-er best volgende week zijn prijs had kunnen krijgen. Wij als winnaars kregen elk een flesje lentebockbier. Proost!

Jan en Piet werden 3e t/m 5e met 5 ½ uit 7 op de topscorerslijst van klasse 2D, maar het hele team heeft meer dan 50 % gescoord, ook een bijzondere prestatie. Op percentage was Rob Boesten (90 %) onze beste man, maar iedereen mag op een goed seizoen terugzien. Er werden 32 partijen gewonnen, bij 18 remises en 6 nederlagen. Vier spelers (Rob, Harry, Jorg en Hans) bleven ongeslagen, de overigen leden elk slechts één nederlaag. Een klasse-seizoen van een klasse-team, en de beste externe prestatie uit de clubgeschiedenis: voor het eerst promotie naar de 1e klasse. Volgend jaar gaan we ons gewoon handhaven!

 

De gedetailleerde uitslag van de kampioenswedstrijd:

 

Mook             1746 - Bennekom 2            1627 5 - 3

Jan Spoorenberg  1925 - Cock Struijk          1628 1 - 0

Jorg Benningshof 1858 - Chris v. Oosterwijk   1760 ½ - ½

David Norris     1733 - Harry Verhoef         1821 0 - 1

Pierre de Leeuw  1734 - Rene Bakker           1643 1 - 0

Huub Blom        1722 - Rini Kreeft           1681 ½ - ½

Sjim Jonkmans    1672 - Kees van Dijk         1558 0 - 1

Rob Boesten      1664 - Anton Suuring         1462 1 - 0

Harry Smits      1661 - Rinus v.d.Molen       1463 1 - 0

 

De individuele scores over het hele seizoen:

 

    Mook             1 2 3 4 5 6 7 Ap Bp KNSB TPR  W-We

1.  Jan Spoorenberg  1 0 1 1 1 ½ 1 7  5½ 1925 1934 +0,3

2.  Hans Pos         - - 1 - ½ ½ - 3  2  1957 1822 -0,4

3.  Jorg Benningshof - ½ - 1 1 1 ½ 5  4  1858 1924 +0,5

4.  Niek van Diepen  ½ 1 1 - 1 0 - 5  3½ 1777 1785 +0,1

5.  Pierre de Leeuw  1 1 1 ½ 1 0 1 7  5½ 1734 1855 +0,7

6.  David Norris     ½ 1 1 ½ - ½ 0 6  3½ 1733 1755 -0,3

7.  Huub Blom        ½ 1 ½ 1 0 - ½ 6  3½ 1722 1671 -0,4

8.  Sjim Jonkmans    1 1 1 ½ - 1 0 6  4½ 1672 1802 +0,6

9.  Rob Boesten      1 - - ½ 1 1 1 5  4½ 1664 1929 +1,4

10. Harry Smits      ½ ½ ½ 1 1 - 1 6  4½ 1661 1687 +0,3